Najczęściej zadawane pytania

Alergiczne zapalenie skóry jest schorzeniem przewlekłym, z którym zwierzę musi żyć do koń­ca życia. Obecnie brak jest nadal jednego sku­tecznego środka leczniczego a terapia opiera się na ustaleniu takiego postępowania, które umożliwi kontrolowanie objawów choroby. Przede wszystkim należy ustalić, co jest przy­czyną alergii i w miarę możliwości wyelimino­wać wszystkie czynniki, które ją wywołują. Takie postępowanie nie doprowadzi do całkowitego wyleczenia, ale pozwoli w ca­łości lub częściowo zapobiegać występowa­niu objawów klinicznych. Ważne jest kontrolowanie wszystkich czynników, które mogą nasilać objawy świądu u psów (np. pa­sożyty zewnętrzne) oraz dążenie do tego, by zminimalizować konieczność stosowania leków.

Wbrew temu, co wydaje się właścicielowi, pchły bardzo ciężko odnaleźć w sierści zwie­rzęcia. Aby sprawdzić skuteczność stosowanych preparatów przeciwpchelnych zaleca się do­kładne wyczesywanie sierści psa czy kota (np. na białym prześcieradle), w celu ewentualne­go stwierdzenia obecności samych pcheł lub ich odchodów.

W przypadkach, w których nie stwierdzimy obecności pcheł, zwierzę może cierpieć na alergiczne pchle zapalenie skóry, którego patologia jest całkowicie odmienna od inwazji pcheł. Zwierzęta, które nie są alergikami zwykle mogą tolerować obecność znacznie więk­szej ilości pcheł na skórze, niż zwierzęta uczulone. Zdarza się, iż niemożliwe jest udowod­nienie obecności pcheł u zwierząt wykazujących objawy świądu na tle APZ5.

Objawem schorzeń alergicznych jest świąd. Świąd jest mechanizmem obronnym, który rozwinął się u ssaków, aby pomóc w eliminacji pa­sożytów lub innych potencjalnie szkodliwych czynników z powierzchni skóry. Nie jest więc ni­czym niezwykłym, że uczulone osobniki drapią się, liżą i wygryzają, aby pozbyć się pcheł. Szczególnie zręczne są koty, które wylizując intensywnie sierść mogą usunąć nawet wszystkie pchły z po­wierzchni swojej skóry. Dlatego właśnie u kotów, zwłaszcza z objawami silnego świądu bardzo trudno jest znaleźć tego pasożyta. Podobne uzasad­nienie może odnosić się do psów, chociaż nie są one zwykle zdolne do tak dokładnego wylizania sierści na całej powierzchni ciała, jak koty.

Ukąszenia pcheł mogą wyzwolić reakcję nadwrażliwości uczulonych zwierząt, co powo­duje silny świąd, a w następstwie usunięcie pchły. Niestety na tym etapie zostaje już uru­chomiony cały łańcuch reakcji patologicznych, prowadzących do zapalenia skóry, ponieważ antygeny zawarte w ślinie pcheł pozostają w skórze nawet po ich usunięciu. Dlatego właśnie niestwierdzenie braku pcheł u zwie­rzęcia z objawami świądu nie wyklucza ist­nienia alergicznego pchlego zapalenia skóry.

Jest to bardzo powszechne i błędne stwierdze­nie, iż kolor mięsa związany jest z jego właściwościami alergizującymi. Badania przepro­wadzone zarówno na psach, jak i na kotach wykazują, iż rodzaj oraz kolor mięsa nie ma­ją wpływu na rozwój alergii pokarmowej. Udo­wodniono, iż u psów kluczowym czynnikiem jest ilość danego rodzaju mięsa zjedzonego w określonym czasie (ryzyko wzrasta wraz z ilością zjedzonego mięsa) oraz predyspozy­cje rasowe. Bardzo ważne jest wyjaśnianie takich błędnych przekonań, które często utrud­niają właściwe postępowanie w przypadkach przewlekłego świądowego zapalenia skóry. Takie błędne przekonania to np. szkodliwość pokarmu w zależności od źródła pochodzenia, wartość diagnostyczna pomiaru poziomu prze­ciwciał IgE z alergenami pokarmowymi, niestwierdzenie inwazji pcheł, wysoka szkodliwość krótkotrwałej kortykoterapii.

Efekty uboczne wynikające z nadużywania kortykosterydów są przyczyną ich złej reputacji, zarówno u ludzi jak i u zwierząt. Jednak błędem jest zrezygnowanie z korzystnych efektów te­rapii sterydowej, zwłaszcza, jeśli środki te sto­sowane są w odpowiednich dawkach. W przy­padkach bardzo silnego świądu stanowią one najskuteczniejszy środek leczniczy. Stosowane właściwie i przez krótki czas (tydzień lub dwa), mogą znacząco zmniejszyć nasilenie świądu i przez to zabezpieczają przed rozwojem infekcji wikłających. Leczenie takie nie jest niebezpieczne dla zwierzęcia jeżeli nie jest stosowa­ne częściej niż 4-5 razy w roku. Długotrwała kortykoterapia może być z kolei niebezpieczna i powinna być wprowadzona w ostatniej kolejności, gdy inne metody terapeutyczne nie przy­noszą żadnego efektu. W takich przypadkach należy ustalić jak najniższą skuteczną dawkę, która będzie podawana możliwie rzadko.

U psów powinno się unikać preparatów iniekcyjnych o przedłużonym działaniu. Doustna droga podania jest metodą prostą i łatwiejszą w praktycznym zastosowaniu, ponieważ umoż­liwia ustalenie odpowiednich dawek, które mo­gą być stosowane, np. co dwa dni. Dzięki te­mu można zminimalizować niepożądane efek­ty związane z długotrwałym leczeniem. Najle­piej jest wybrać preparaty krótkodziałające (24­-36 godzin), takie jak prednizon lub metylpred­nizolon. W przypadku problemów z doustnym stosowaniem preparatów u kotów, można sto­sować iniekcje, chociaż zawsze, w pierwszym rzędzie, zalecana jest terapia doustna.

Kortykosterydy mogą być stosowane tylko i wyłącznie po wyeliminowaniu wtórnych infekcji (rop­ne bakteryjne zapalenie skóry, zapalenie skó­ry wywołane przez Malassezia). Przeciwwska­zane są w przypadku demodekozy, grzybicy skóry, infekcji wirusowych i ciężkich chorób me­tabolicznych, takich jak niewydolność nerek czy cukrzyca. Podczas stosowania kortykoterapii bardzo ważny jest stały nadzór weterynaryjny.

Podstawową zasadą stosowania diety elimi­nacyjnej jest podawanie zwierzęciu wyłącznie zaleconej diety, co pozwoli postawić ostatecz­ną diagnozę. Zatem szkoda by było zmarno­wać wszystkie wcześniejsze wysiłki podaniem choćby najmniejszego kawałka sera czy ciastka! Ponieważ nadal nie ustalono, jaka ilość spożytego trofoalergenu powoduje wyzwo­lenie reakcji alergicznej, dlatego należy wykluczyć jakiekolwiek dodatki. Przykładowo zwy­kłe ciastko zawiera różnego rodzaju zboża, jaja, produkty mleczne. Są to składniki, które mogą być przyczyną alergii. Jeżeli jednak na­prawdę niemożliwe jest bezpośrednie doust­ne podanie leku należy znaleźć taki sposób, aby podać go wraz z hipoalergiczną karmą. Moż­na spróbować rozpuścić lek w czystej wo­dzie i podać go bezpośrednio do pyska strzy­kawką lub rozmoczyć sam hipoalergiczny kro­kiet i w nim schować lek.

W przypadku, gdy zwierzę pomimo powyższych prób nadal odmawia przyjęcia leku, można ewentualnie zalecić podanie go z pojedyn­czym składnikiem, którego zwierzę nigdy wcześniej nie jadło, np. z kawałkiem koniny, jabł­ka czy banana, co pokrywa się z założeniami diety eliminacyjnej.

Szampony lecznicze w porównaniu do zwykłych szamponów pielęgnacyjnych, zawierają dodat­kowe składniki, które odpowiedzialne są za ich specyficzne, lecznicze działanie. Właściwy spo­sób ich użycia ma równie istotny wpływ na elekt końcowy, co obecność specyficznych sub­stancji czynnych. Niezbędne jest stosowanie szamponu leczniczego zgodnie z podanymi za­leceniami, utrzymanie go na skórze przez okre­ślony czas a następnie dokładne spłukanie go z powierzchni skory. Zawsze należy rozpocząć od tych miejsc na skórze, w których zmiany są najcięższe. Należy pamiętać, iż istnieje wiele swo­istych wskazań i przeciwwskazań do stosowa­nia szamponów leczniczych. Bardzo ważne jest dokładne zapoznanie się z ich przeznaczeniem oraz zrozumienie sposobu ich działania, co za­pewni uzyskanie pożądanego rezultatu bez ewentualnych elektów ubocznych (takich jak np. nasilenie stanu zapalnego). Efekt silnie działa­jących szamponów, w niektórych przypadkach może być równie szkodliwy, co korzystny. Po­nadto należy unikać produktów przeznaczo­nych dla ludzi, które mogą przesuszać skórę psów i kotów. U niektórych zwierząt skuteczne mo­że okazać się jednoczesne stosowanie kilku preparatów. Podczas, gdy jeden z szamponów zaleca się do stosowania na całej powierzchni ciała, drugi można stosować jedynie miejscowo. W sy­tuacjach, gdy zaleca się stosowanie szamponu leczniczego, musi być on dokładnie dobrany do indywidualnych potrzeb zwierzęcia.

Stosowanie samego szamponu leczniczego, ja­ko jedynej formy lecenia, rzadko przynosi cał­kowity efekt terapeutyczny. Znacznie częściej szampony lecznicze stosuje się jako środek uzu­pełniający terapię, który pozwala na osiągnię­cie szybszej poprawy oraz zapobiega ewentu­alnym nawrotom choroby.

Program Zdrowa Skóra

Dołącz do Programu Zdrowa Skóra i otrzymaj gratis 7 kg karmy.

Sprawdź

Konkurs!

Wygraj atrakcyjne nagrody dla siebie i swojego pupila.
 

Sprawdź